May 17, 2011

ರಂಗಭೂಮಿಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಿರುವ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರು…

          ಭಾರತೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿ ಇದುವರೆಗೆ ಹಲವಾರು ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡಿದೆ. ವೇದಕಾಲದ ಗುರುಕುಲ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು.
ಇಂಗ್ಲೀಷರ ಮೆಕಾಲೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯ ಅಳವಡಿಕೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಹಲವಾರು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೂ ತಂದರು. ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು, ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿದ ವಿಷಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿ.
          ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ ರಂಗಭೂಮಿ ಬೆರೆತಾಗ ಶಿಕ್ಷಣ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವ ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಅಂಶಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡವು. ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ ರಂಗಭೂಮಿ ವಿಷಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸರಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರೂ ನೇಮಕಗೊಂಡರು. ಈ ನೇಮಕಾತಿ ಊರೂರು ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರಂಗ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಹಲವಾರು ಯುವ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ನೆಲೆಯೊದಗಿಸಿತು. ಆದರೆ ಸರಕಾರಿ ನೇಮಕಾತಿಯ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೇವಲ ಸರಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯಲು ಅನೇಕರು ರಂಗಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾದ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ, ರಂಗಭೂಮಿಗಾಗಿಯೇ ಬದುಕಲು ಬಯಸುವ ಅನೇಕ ಯುವಕರು ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಂಗ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ರಂಗಶಿಕ್ಷಣ ಕೇಂದ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಘನತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ರಂಗಭೂಮಿಯ ಆಶಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ.
          ಇನ್ನು ಈ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡವರು ನಾಮಕಾವಸ್ಥೆಗೆ ಮಾತ್ರ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರು! ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಕಲಾವಿದರು ನನಗೆ ಈ ಕೆಲಸ ಬೇಡವಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲಿಪಿದ್ದಾರೆ. ರಂಗಭೂಮಿಯ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಮೀಸಲಿರುವ ತರಗತಿಗಳು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳ ಪಾಲಾಗಿವೆ. ಶಾಲೆಯ ಗುಮಾಸ್ತರ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಈ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರು.  ಇನ್ನು ಕೆಲೆವೆಡೆ ಸಮಾಜ, ಕನ್ನಡ ಪಾಠವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಕಲಾವಿದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕೆಲಸ ಬಿಡುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
          ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಎನ್ನುವಂತೆ ಹಲವೆಡೆ ರಂಗಭುಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಬೇರೆ ವಿಷಯದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಇತಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನೇಮಕಗೊಂಡ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಸರಿಯಾದ ಪಠ್ಯವಿರದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕುರಿತು ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞರು ಹಾಗೂ ರಂಗತಜ್ಞರು, ಕಲಾವಿದರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಸರಿಯಾದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೂ ರಂಗಭೂಮಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಈ ಪರಿಸ್ಥತಿಯ ಕುರಿತು ಕ್ರಮಕೈಗೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ರಂಗಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ.

No comments:

Post a Comment